به گزارش خبرنگار سرویس ورزشی باخیش خبر، کانگ شین چال در یادداشت خود با بازگشت به سال ۱۹۸۶، دوران شکوه و تلاشهای مشترک در اردوهای تیم ملی میپردازد؛ روزهایی که او و قادری شانه به شانه هم برای رسیدن به قلههای جهانی میجنگیدند. او با یادآوری دیدار ۱۵ سال پیش در خانه قادری در تبریز، از گرمای میهماننوازی خانواده او سخن میگوید و با لحنی غمگین میگوید: «هرگز تصور نمیکردم آن دیدار، آخرین دیدارمان باشد.»
استاد کانگ در بخش پایانی پیام خود، با اشاره به مفهوم عمیق وفاداری در تکواندو، تأکید میکند که اگرچه جسم از میان میرود، اما روح و عهد میان استاد و شاگرد تا ابد باقی خواهد ماند…/انتهای پیام
