عیسی بزرگزاده، با اشاره به وضعیت طرح انتقال آب از طالقان به تهران گفت: سامانه دوم انتقال آب از طالقان به تهران بهعنوان سامانهای پشتیبان برای مدیریت شرایط اضطراری در تأمین آب تهران و کرج در نظر گرفته شده و یک طرح دائمی نیست.
وی با تأکید بر اینکه استفاده از این سامانه تنها در زمانهای اضطراری انجام میشود، افزود: هرگاه منابع آبی سدهای لتیان و ماملو و لار در وضعیت مناسبی باشند، نیازی به بهرهبرداری از این سامانه نخواهد بود و فقط در شرایط خاص و بحرانی از آن استفاده میکنیم.
به گفته سخنگوی صنعت آب، طرحهای انتقال و تأمین آب موجود بهتنهایی پاسخگوی نیاز شهرهای بزرگ مانند تهران، کرج و قزوین نیستند و راهکار اصلی در مدیریت مصرف و کاهش برداشت از منابع آب زیرزمینی بهویژه در دشتهای ممنوعه و بحرانی است.
بزرگ زاده تأکید کرد: ما باید با صرفهجویی در مصرف آب، بهویژه در بخش کشاورزی، امکان تأمین پایدار نیازهای شرب را فراهم کنیم. این هدف تنها با اجرای پروژههای مدیریت مصرف و بهرهگیری از روشها و فناوریهای نوآورانه محقق میشود. ما راه دراز و سختی برای پایدار کردن آب در تهران، کرج و قزوین و بسیاری از مناطق کشور داریم.
گفتنی است، عملیات اجرایی پروژه انتقال آب از طالقان بهعنوان یکی از طرحهای مهم تأمین آب پایدار برای سه استان قزوین، البرز و تهران، به مراحل پایانی رسیده است. این طرح در دو فاز طراحی شده و هدف آن تقویت منابع آبی مناطق مرکزی کشور از طریق افزایش سهم آب سطحی و کاهش اتکا به منابع زیرزمینی است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، طول خط انتقال بیش از ۶۲ کیلومتر است و آب از مخزن زیاران در نزدیکی سد طالقان تا تصفیهخانه شماره ۲ کرج و سپس بیلقان هدایت میشود. با اجرای این پروژه، تاکنون حدود ۹ میلیون مترمکعب آب به کرج و تهران منتقل شده و انتظار میرود تا پایان هفته، سهم آبی تهران به میزان حدود ۲.۵ میلیون مترمکعب در شبکه جایگزین شود.
این طرح که با هدف کاهش تلفات شبکه و افزایش قدرت مانور در مدیریت منابع آبی اجرا شده، با طراحی خاصی پیش میرود تا آب بدون نیاز به پمپاژ و صرفاً با نیروی ثقلی منتقل شود. پروژه از نظر فنی و زیستمحیطی مورد ارزیابی قرار گرفته و مجوزهای لازم از سازمان حفاظت محیطزیست دریافت شده است.
پروژه انتقال آب طالقان بهعنوان یکی از مهمترین طرحهای آبرسانی کشور در آستانه بهرهبرداری نهایی قرار دارد، اما آنطور که اعلام شده تکیه صرف بر طرحهای انتقالی کافی نیست و تا زمانی که الگوی مصرف در پایتخت اصلاح نشود، خطر کمآبی همچنان پابرجا خواهد ماند.
