به گزارش باخیش خبر، امیرحیدری– دیدگاه نیوز / از سال ۱۳۹۲ که صحبت از بازسازی فرودگاه قدیمی مسجد سلیمان مطرح شد، تا امروز که بیش از ۱۲ سال از آن وعده نخستین میگذرد، دهها بار خبر «آمادگی بهرهبرداری» در رسانهها منتشر شد. هر استاندار، فرماندار یا نمایندهای که به مسجدسلیمان قدم گذاشت، از «رفع موانع» و «آغاز پروازها در آینده نزدیک» سخن گفت. از علیرضا گورویی فرماندار وقت و مقتدایی استاندار وقت در سالهای ۹۳ و ۹۴ گرفته تا غلامرضا شریعتی، فرامند هاشمیزاده و فاضل عبیات در سالهای بعد، همگی وعده دادند که «فرودگاه آماده پرواز است».
در اردیبهشت ۱۳۹۳ خبر پرواز آزمایشی فوکر ۱۰۰ بر فراز آسمان شهر منتشر شد، اما چشمان مردم هیچ هواپیمایی ندید. در سالهای بعد نیز بارها از پایان بازسازی باند، آمادهسازی ترمینال و تأمین اعتبار ۲۵ میلیارد تومانی سخن به میان آمد، اما آنچه به سرانجام نرسید، خودِ فرودگاه بود. حتی حضور چهرههایی چون محسن رضایی و محمدباقر قالیباف در محل پروژه هم نتوانست از رکود آن بکاهد.
اینهمه وعده و بینتیجه ماندن، پرسشی جدی را در ذهن مردم ایجاد کرده است: مشکل واقعی کجاست؟ آیا مسئله فقط کمبود بودجه است یا نبود اراده جدی برای تکمیل پروژه؟؟ و مهمتر از همه، چرا طی این سالها هیچ گزارش رسمی و شفاف از وضعیت واقعی پروژه منتشر نشده است؟
فرودگاه مسجدسلیمان، اگر به واقع تکمیل و فعال شود، میتواند نقش مهمی در توسعه شهرستان ایفا کند. شهری با چنین پیشینه صنعتی، تاریخی و گردشگری، سزاوار ارتباط هوایی پایدار است. فعال شدن فرودگاه، نه تنها حملونقل مردم منطقه را تسهیل میکند، بلکه میتواند باعث رونق گردشگری، جذب سرمایهگذار، افزایش اشتغال و کاهش هزینههای سفر برای بیماران و پزشکان متخصص شود.
عکسی از هواپیمای فرود آمده در فرودگاه مسجدسلیمان در دهه ۲۰ یا ۳۰ شمسی – عکس اصلی سیاه سفید بوده که رنگی شده است.
اما متأسفانه، آنچه در عمل دیده میشود، تبدیل شدن پروژهای زیرساختی به یک ابزار تبلیغاتی است؛ پروژهای که در هر دوره انتخاباتی یا سفر رسمی، دوباره بر سر زبانها میافتد تا برای مدتی کوتاه به عنوان نماد «تحرک عمرانی» مطرح شود و سپس دوباره در سکوت فرو رود.
شهر مسجدسلیمان، شهر «اولینها»ست. شهری که نخستین چاه نفت خاورمیانه در آن فوران کرد، نخستین اداره و بیمارستان و باشگاه ورزشی را به خود دید. اما امروز مردم همین شهر، برای پرواز باید ساعتها تا اهواز و دیگر شهرها سفر کنند. این تناقض، تلخ و غیرقابل توجیه است.
بیشتر بخوانید: فرودگاه مسجدسلیمان، کم اهمیت برای عمل، پر اهمیت برای تبلیغ
اکنون زمان آن رسیده که مسئولان فعلی، به جای تکرار وعدههایی که سالهاست شنیدهایم، گزارشی دقیق، مستند و قابل راستیآزمایی از وضعیت فرودگاه مسجدسلیمان به افکار عمومی ارائه دهند. مردم میخواهند بدانند تاکنون دقیقاً چه میزان اعتبار هزینه شده، پروژه در چه مرحلهای است و چه زمانی قرار است این وعده بالاخره محقق شود.
اعتماد عمومی، سرمایهای است که با وعدههای بیپشتوانه از دست میرود. اگر فرودگاه مسجد سلیمان واقعاً اولویت توسعهای استان خوزستان است، باید با عزم و پیگیری واقعی دنبال شود؛ و اگر نیست، بهتر است صادقانه به مردم گفته شود تا آنان بیش از این در انتظار پروازی نباشند که هرگز به زمین نمینشیند.
مسجدسلیمان سالهاست آماده پرواز است؛ فقط بال ارادهای جدی میخواهد تا این آرزو به حقیقت بدل شود.
