به گزارش سرویس ورزشی باخیش خبر، خبرنگار: میثم عزیز، اگر بخواهیم از ریشهها شروع کنیم، از آن پسربچه عاشق بروسلی در هوراند بگویید؛ چه زمانی متوجه شدید که مسیر زندگی شما با مسیر هنرهای رزمی گره خورده است؟
میثم رشتبر: راستش را بخواهید، همه چیز از یک علاقه ساده شروع شد. من در خانوادهای بزرگ شدم که با وجود جمعیت زیاد، همیشه حامی رویاهای من بودند. از همان دوران کودکی، تماشای فیلمهای رزمی و قهرمانانی مثل بروسلی، مرا به وجد میآورد. اما نقطه عطف زندگی من، پیشنهاد پدرم بود. پدرم که بزرگترین مشوق و حامی من در تمام روزهای سخت و تمرینات طاقتفرسا بوده، با نگاهی پدرانه مرا به سمت رشته کونگفو هدایت کرد. از ۸ سالگی شروع کردم و از آن زمان، کونگفو برای من فقط یک ورزش نبود، بلکه سبک زندگی من شد.
خبرنگار: شما به تازگی رکورد جهانی ۴۸ ساعته اجرای تکنیکهای رزمی را ثبت کردید؛ این کار فراتر از یک تمرین ورزشی، یک آزمون اراده بود. در آن ۴۸ ساعت چه گذشت؟
میثم رشتبر: آن ۴۸ ساعت، مبارزه من با خودم بود، نه با حریف. وقتی شبانه و روزانه بر روی کیسه بوکس ضربات دست و پا میزنید، ذهن شما جایی از بدن شما جدا میشود. باید تمرکز فوقالعادهای داشته باشید تا از نظر روانی فرو نپاشید. ثبت این رکورد برای من معنای “باور” داشت؛ اینکه اگر انسانی باور داشته باشد که میتواند فراتر از مرزهای جسمانی برود، واقعیت دارد. این موفقیت را مدیون انضباطی هستم که از همان دوران کودکی در رشته کونگفو آموختم.
خبرنگار: شما در حال حاضر مسئولیتهای مدیریتی سنگینی مثل ریاست انجمن کونگفو آزاد استان و ریاست هیات جوانان کلانشهر تبریز را بر عهده دارید. چگونه توانستهاید بین تمرینات سخت ورزشی و مدیریت سازمانها تعادل برقرار کنید؟
میثم رشتبر: کلید اصلی، تحصیلات است. من معتقدم ورزشکار حرفهای نباید تنها به بدنش فکر کند. من تحصیلات خود را در رشته کارشناسی تربیت بدنی دنبال کردم تا نگاهی علمی به ورزش داشته باشم. مدیریت نیاز به دانش دارد و ورزش هم نیاز به نظم. وقتی شما از دید علمی به توسعه رشتهای مثل کونگفو در آذربایجان شرقی نگاه کنید، مدیریت از یک کار اداری به یک ماموریت برای ارتقای سطح کیفی جامعه ورزشی تبدیل میشود.
خبرنگار: نکته بسیار جالب در بیوگرافی شما، حضور فعال در جمعیت هلال احمر و نقش شما به عنوان «سفیر اهدای عضو» است. چرا یک ورزشکار رزمی باید به سمت فعالیتهای انسانی و خیریه برود؟
میثم رشتبر: من معتقدم قدرت واقعی در “تخریب” نیست، بلکه در “ساختن” و “خدمت” است. ورزش رزمی به ما یاد میدهد که چگونه خودمان را کنترل کنیم و چگونه در خدمت نظم و عدالت باشیم. من میخواستم این قدرت و شهرتی که از طریق ورزش به دست آوردهام را در مسیری به کار بگیرم که به زندگی انسانها معنا ببخشد. فعالیت در هلال احمر و سفیر بودن در حوزه اهدای عضو، به من نشان داد که بزرگترین پیروزی، پیروزی بر خود و کمک به نجات یا بهبود زندگی دیگری است.
خبرنگار: در پایان، اگر بخواهید پیامی برای نسل جدید ورزشکاران و جوانانی که شما را دنبال میکنند داشته باشید، چه میگویید؟
میثم رشتبر: توصیه من ساده اما حیاتی است: “ورزش حرفهای را در کنار تحصیلات عالیه دنبال کنید.” ورزش به شما انضباط و قدرت میدهد، اما تحصیلات به شما تفکر و دیدگاه میدهد. اگر بخواهید در دنیای امروز موفق باشید، باید هم بدنی ورزیده داشته باشید و هم ذهنی آگاه. هرگز اجازه ندهید ورزش، مسیر رشد علمی شما را مسدود کند؛ بلکه اجازه دهید ورزش، محرکی برای موفقیت در تمامی عرصههای زندگیتان باشد.
